De wereld hier en de wereld zoals ik haar ken thuis in Nederland zijn twee totaal verschillende werelden. In de ene wereld fluiten de mensen de hele dag in de keuken. Ook om zeven uur x92s morgens. In de andere wereld fluiten alleen de bouwvakkers en dat omdat ze de tijd nemen om een liedje te zingen. En soms omdat er een mooie vrouw langskomt natuurlijk, maar dat zal in beide werelden op gelijk voetstuk staan. Mensen vliegen in de ene wereld eventjes wanneer ze naar de damp die van het meer afkomt kijken tegen twee uur x92s nachts terwijl het roodoranje nachtlicht met de lucht speelt en de vogels slaperig zachtjes fluiten. In de andere wereld vliegen dezelfde mensen wanneer ze van hun fiets afgevallen zijn omdat ze zox92n haast hadden op school te komen waardoor ze keihard hun hoofd stoten tegen de grond. Dan zie ze spreekwoordelijk sterretjes. Sterretjes zie je in die andere wereld helemaal nooit. De ligging van de wereld is in het betreffende gebied zo speciaal, dat ze zon er in de zomer besluit wat langer te blijven. Midden in de nacht, dus zo rond drie uur, is de lucht iets donkerder dan overdag maar heel veel lichter dan normaal is in de andere wereld. In de winter echter, wordt het land waar ik nu ben verlicht door meters sneeuw en laat de zon het tijdelijk voor gezien. Gelukkig komt ze altijd weer terug en laat de mensen bijkomen van de donkere periode achter hen door de natuur te kleuren. Sneeuw vind je niet meer in de wereld waar ik me nu tijdelijk niet in bevindt. Die durft niet meer te komen als ik mijn eigen theorie erop los mag laten. Want alle gebouwen die deze wereld bebouwen geven x92s nachts zoveel licht dat de sneeuw er niet aan te pas hoeft te komen om licht te brengen. De mensen zorgen zelf wel voor dat de nachten niet te lang duren en sneeuw niet meer valt. In het ene land zijn teveel mensen, in het andere land is teveel sneeuw. Ik hou eigenlijk niet van het woord teveel. Het woord veel, is mooier om te zeggen.

Samengevat is in Noorwegen veel sneeuw en zijn in Nederland veel mensen. Ik ga hier goed over nadenken nu in mijn hut want deze samenvatting kan langer. De wereld hier is een wereld van verschil vergeleken met de wereld zoals die is in Nederland. De verschillen zijn erg groot en overeenkomsten zoek ik nog. Gewenning ging heel gemakkelijk van thuisland naar Noorwegen. Ik ben benieuwd hoe het andersom zal gaan want de weg gaat ooit terug. Over drie weken vlieg ik vanaf Oslo terug naar Amsterdam. Wennen ga ik nooit meer aan haast, drukte en onverschilligheid. Dat heb ik geleerd hier, om me daar niet mee bezig te houden. Zonde van je eigen tijd. Terwijl hier zeexebn van tijd leven. En dat terwijl tijd overal gelijkgesteld is. Hier gaat de secondewijzer waargenomen even snel als op een klok in Nederland. Gevoelsmatig betekent tijd hier dus meer. Tijd die er is wordt vele malen beter gebruikt. Zo leer je jezelf ook beter gebruiken. Tijd zat, dus tijd genoeg om alles te doen wat je maar wil doen. In je eigen tempo. In je eigen tijd.